Η χημική σύσταση των ολοκεραμικών δοντιών είναι σχετικά σταθερή. Ακόμη και αν χρησιμοποιηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, δεν θα αντιδράσει χημικά με τα τρόφιμα ή το σάλιο και δεν θα προκαλέσει αλλαγή του χρώματος των ολοκεραμικών δοντιών.
Η επιφάνεια των ολοκεραμικών δοντιών επεξεργάζεται ώστε να είναι πιο λεία και είναι λιγότερο πιθανό να συσσωρευτεί τροφή και να προκαλέσει εξωγενή χρώση, επομένως η πιθανότητα αποχρωματισμού των ολοκεραμικών δοντιών είναι μικρότερη.
Εάν διαπιστωθεί ότι τα ολοκεραμικά δόντια είναι αποχρωματισμένα, θα πρέπει να οφείλεται στην εναπόθεση λεκέδων καπνού, λεκέδων από τσάι και άλλων ουσιών στην επιφάνεια των ολοκεραμικών δοντιών. Τα ολοκεραμικά δόντια πρέπει επίσης να βουρτσίζονται καθαρά, διαφορετικά οι λεκέδες καπνού, οι χρωστικές ουσίες και οι λεκέδες από τσάι θα προκαλέσουν κίτρινο-καφέ χρώση στα ολοκεραμικά δόντια, που θα εμφανιστούν ως αποχρωματισμός των ολοκεραμικών δοντιών.
Εάν διαπιστώσετε ότι υπάρχει εναπόθεση χρωστικής ουσίας στην επιφάνεια των ολοκεραμικών δοντιών, μπορείτε να πάτε στο οδοντιατρικό τμήμα για να γυαλίσετε τα ολοκεραμικά δόντια ή να χρησιμοποιήσετε καθαρισμό δοντιών με υπερήχους για να αφαιρέσετε την πέτρα και τις χρωστικές στα ολοκεραμικά δόντια. αποκαθιστώντας έτσι το χρώμα και τη λάμψη των ολοκεραμικών δοντιών.
Υπάρχει επίσης μια κατάσταση όπου το φυσικό δόντι μέσα στο ολοκεραμικό δόντι αλλάζει από ζωτικό δόντι πολφού σε νεκρό δόντι πολφού. Το χρώμα του φυσικού δοντιού γίνεται όλο και πιο σκούρο. Επειδή το ολοκεραμικό δόντι έχει κάποιο βαθμό διαφάνειας, το χρώμα του φυσικού δοντιού στο εσωτερικό γίνεται όλο και πιο σκούρο και φαίνεται. Αυτό εκδηλώνεται ως αποχρωματισμός των ολοκεραμικών δοντιών.
Για δόντια με νεκρό πολφό, μπορεί να προστεθεί μια στρώση εσωτερικού καλυπτικού υλικού/χρώματος κατά την κατασκευή μιας ολοκεραμικής οδοντικής στεφάνης, η οποία μπορεί να αποτρέψει αποτελεσματικά το σκούρο χρώμα του δοντιού με τον νεκρό πολφό από την εμφάνισή του.
εικόνα